ការសិក្សាអន្តរជាតិថ្មីមួយបានរកឃើញថា ច្រើនជាង 50% នៃប្រភេទសត្វស្លាបទេសន្តរប្រវេសន៍នៅលើពិភពលោកកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពធ្លាក់ចុះ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានវិភាគលើប្រភេទសត្វជាង 3,380 ប្រភេទ ដោយកំណត់អត្តសញ្ញាណនូវការគំរាមកំហែងសំខាន់ៗជាច្រើន រួមមានការបាត់បង់ទីជម្រក ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដែលមានជាតិពុល ប្រភេទសត្វឈ្លានពាន ការហោះបុកអគារ និងផលប៉ះពាល់នៃការជួញដូរសត្វចិញ្ចឹម និងការនេសាទបែបពាណិជ្ជកម្ម។

ការសិក្សានេះសង្កត់ធ្ងន់ថា សត្វស្លាបទេសន្តរប្រវេសន៍មានសារៈសំខាន់ចំពោះប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសកល ដោយផ្តល់នូវសេវាកម្មដូចជាការលម្អងផ្កា ការចែកចាយគ្រាប់ពូជ និងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃ។ ការធ្លាក់ចុះនៃចំនួនសត្វទាំងនេះបង្ហាញពីការរិចរិលកាន់តែទូលំទូលាយនៃបរិស្ថានដែលទ្រទ្រង់ទាំងសត្វព្រៃ និងប្រជាជនមនុស្ស។ ខណៈពេលដែលការអភិរក្សបែបប្រពៃណីបានផ្តោតលើការការពារទីកន្លែងបង្កាត់ពូជ ឬទីកន្លែងឈប់សម្រាកជាក់លាក់ អ្នកស្រាវជ្រាវបានលើកឡើងថា នេះមិនគ្រប់គ្រាន់ទៀតទេ។ ដោយសារសត្វស្លាបទាំងនេះធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទ្វីប និងមហាសមុទ្រ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងអភិរក្សត្រូវតែដោះស្រាយហានិភ័យដែលពួកវាជួបប្រទះពេញមួយវដ្តប្រចាំឆ្នាំរបស់ពួកវា។

Advertisement

វឌ្ឍនភាពបច្ចេកវិទ្យា រួមទាំងឧបករណ៍តាមដានខ្នាតតូច ការវិភាគហ្សែន និងវេទិកាវិទ្យាសាស្ត្រពលរដ្ឋដូចជា eBird បានផ្តល់ឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនូវទិន្នន័យដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ដើម្បីតាមដានសត្វស្លាបម្នាក់ៗ និងកំណត់ចំណុចដែលការអន្តរាគមន៍នឹងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ របាយការណ៍នេះបានលើកឡើងពីគំនិតផ្តួចផ្តើម "Road to Recovery" ថាជាគំរូដ៏ជោគជ័យមួយ។ កម្មវិធីនេះប្រមូលផ្តុំរដ្ឋាភិបាល អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងសហគមន៍មូលដ្ឋាន ដើម្បីអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រអភិរក្សសកម្ម មុនពេលប្រភេទសត្វឈានដល់ចំណុចដែលជិតផុតពូជ។

អ្នកនិពន្ធបានកត់សម្គាល់ថា កិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរនៅតែជាឧបសគ្គដ៏សំខាន់ ដោយសារប្រទេសធំៗ រួមទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា រុស្ស៊ី និងជប៉ុន មិនទាន់បានចុះហត្ថលេខាលើអនុសញ្ញាស្តីពីការអភិរក្សប្រភេទសត្វទេសន្តរប្រវេសន៍នៃសត្វព្រៃនៅឡើយទេ។ ទោះបីជាមានបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះក៏ដោយ ក៏អ្នកស្រាវជ្រាវនៅតែមានសុទិដ្ឋិនិយម ដោយចង្អុលបង្ហាញពីភាពជោគជ័យក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដូចជាការងើបឡើងវិញនៃសត្វឥន្ទ្រីក្បាលស (bald eagle) និងសត្វស្ទាំង peregrine falcon បន្ទាប់ពីការហាមឃាត់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត DDT ថាជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា សកម្មភាពគោលដៅអាចផ្លាស់ប្តូរការបាត់បង់ចំនួនសត្វបាន។

ប្រភព៖ The Conversation