ការស្រាវជ្រាវពិនិត្យមើលសក្ដានុពលដ៏ស្មុគស្មាញនៃការកែទម្រង់ដីធ្លីរបស់អាហ្វ្រិកខាងត្បូង

បីទសវត្សរ៍បន្ទាប់ពីការបញ្ចប់នៃរបបអាផាតហៃ (apartheid) ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូងនៅតែបន្តតស៊ូជាមួយនឹងវិសមភាពទ្រព្យសម្បត្តិ និងកម្មសិទ្ធិដីធ្លីដ៏សំខាន់។ ខណៈពេលដែលរដ្ឋាភិបាលបានចាប់ផ្តើមកម្មវិធីកែទម្រង់ដីធ្លីតាមបែបទីផ្សារក្នុងឆ្នាំ 1995 ក្នុងគោលបំណងចែកចាយដីធ្លីចំនួន 30% ដែលកាន់កាប់ដោយជនជាតិស្បែកសទៅឱ្យកសិករស្បែកខ្មៅ វឌ្ឍនភាពមានភាពយឺតយ៉ាវ ដោយការប៉ាន់ប្រមាណបង្ហាញថាមានតែ 12% ទៅ 20% ប៉ុណ្ណោះនៃគោលដៅដែលសម្រេចបាន។

ការស្រាវជ្រាវថ្មីៗដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយម្នាក់ ដែលផ្អែកលើការសម្ភាសន៍ជាមួយទាំងកសិករពាណិជ្ជកម្មស្បែកស និងអ្នកទទួលផលពីការកែទម្រង់ដីធ្លីស្បែកខ្មៅ បានបង្ហាញថាដំណើរការនេះត្រូវបានកំណត់ជាញឹកញាប់ដោយប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបែងចែកពូជសាសន៍របស់ប្រទេស។ ការសិក្សាបានរកឃើញថាម្ចាស់ដីស្បែកសមួយចំនួនបានប្រើប្រាស់កម្មវិធីចែកចាយឡើងវិញជាឧបករណ៍យុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីគ្រប់គ្រងបញ្ហាប្រឈមប្រតិបត្តិការផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងខេត្ត Free State ជាឧទាហរណ៍ កសិករបានលក់ដីឱ្យរដ្ឋដើម្បីបង្កើតរបាំងការពារប្រឆាំងនឹងការលួចបសុសត្វ ដែលជាការផ្ទេរបន្ទុកនៃឧក្រិដ្ឋកម្មនៅជនបទទៅឱ្យកសិករស្បែកខ្មៅថ្មីៗយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

នៅក្នុងខេត្ត KwaZulu-Natal ការស្រាវជ្រាវបានគូសបញ្ជាក់ពីរបៀបដែលការផ្ទេរដីធ្លីជួនកាលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីបំបែកបសុសត្វរបស់អ្នកជួលកម្លាំងពលកម្មពីមុនចេញពីហ្វូងសត្វពាណិជ្ជកម្មធំៗ។ ខណៈពេលដែលរឿងនេះអនុញ្ញាតឱ្យកសិករស្បែកសពង្រឹងប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្មរបស់ពួកគេ វាជារឿយៗបានបន្សល់ទុកអ្នកទទួលផលស្បែកខ្មៅនៅលើដីតូចៗដែលមានកម្រិត និងមានសក្តានុពលមានកំណត់សម្រាប់កំណើនសេដ្ឋកិច្ច ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យរក្សាបាននូវការបែងចែកសេដ្ឋកិច្ចតាមប្រវត្តិសាស្ត្រ។

ការរកឃើញទាំងនេះប្រឈមនឹងការនិទានរឿងអន្តរជាតិ ដូចជាអ្វីដែលធ្លាប់ត្រូវបានលើកឡើងដោយរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលអះអាងថាកម្មវិធីនេះកំណត់គោលដៅលើកសិករស្បែកសដោយអយុត្តិធម៌។ ផ្ទុយទៅវិញ ការសិក្សាបានបង្ហាញថាការពឹងផ្អែកលើកម្លាំងទីផ្សារបានអនុញ្ញាតឱ្យម្ចាស់ដីដែលមានស្រាប់ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីដំណើរការនេះ ខណៈពេលដែលបរាជ័យក្នុងការដោះស្រាយវិសមភាពរចនាសម្ព័ន្ធដែលចាក់ឫសក្នុងអាណានិគមនិយម និងរបបអាផាតហៃ។

អ្នកនិពន្ធបានលើកឡើងថា រដ្ឋាភិបាលអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវតែឈានហួសពីវិធីសាស្ត្រអកម្មដែលជំរុញដោយទីផ្សារ។ ដើម្បីសម្រេចបាននូវការផ្លាស់ប្តូរដ៏មានអត្ថន័យ រដ្ឋចាំបាច់ត្រូវដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មជាងមុនក្នុងការទិញដីធ្លី និងផ្តល់ការគាំទ្រកាន់តែរឹងមាំដល់កសិករស្បែកខ្មៅដែលកំពុងរីកចម្រើន ដើម្បីធានាថាពួកគេអាចប្រតិបត្តិការដោយទទួលបានផលចំណេញនៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម។

ប្រភព៖ The Conversation