អាចម៍ផ្កាយមួយដែលបានធ្លាក់ទម្លុះដំបូលផ្ទះមួយកន្លែងក្នុងទីក្រុង Hillsborough រដ្ឋ New Jersey កាលពីថ្ងៃទី 16 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2024 បានផ្តល់ឱកាសដ៏កម្រមួយដល់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងការសិក្សាអំពីវត្ថុធាតុដើមពីអវកាស។ វត្ថុនេះដែលមានទម្ងន់ប្រហែល 3 ផោន បានចូលមកក្នុងបរិយាកាសក្នុងទម្រង់ជាដុំភ្លើង មុនពេលបែកខ្ញែក និងធ្លាក់ចំពិដានបន្ទប់គេងមួយ។

បន្ទាប់ពីការធ្លាក់នោះ ម្ចាស់ផ្ទះបានរក្សាទុកបំណែកទាំងនោះដោយប្រើស្រោមដៃ និងធុងកែវ ក្រោមការណែនាំពីសមាគមអាចម៍ផ្កាយអាមេរិក (American Meteor Society)។ ការប្រមូលបានយ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ បានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវវិភាគសំណាកទាំងនោះក្នុងស្ថានភាពដែលនៅល្អឥតខ្ចោះ។ យោងតាមការសិក្សាដែលបានចុះផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តី Science Advances ថ្មនេះត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាអាចម៍ផ្កាយប្រភេទ CM carbonaceous chondrite ជាពិសេសគឺប្រភេទ CM1/2 កម្រិតមធ្យម ដែលជាប្រភេទដ៏កម្រមួយដែលគេរកឃើញតែពីរគំរូតែប៉ុណ្ណោះ។

ការវិភាគក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍បានបង្ហាញថា អាចម៍ផ្កាយនេះមានផ្ទុកអាស៊ីតអាមីណេ និងសមាសធាតុសរីរាង្គដទៃទៀត។ លើសពីនេះ ការរកឃើញវត្ថុធាតុដែលសម្បូរទៅដោយសូដ្យូមនៅក្នុងស្នាមប្រេះតូចៗ បានបង្ហាញថាអាចម៍ផ្កាយមេធ្លាប់មានទឹកប្រៃហូរនៅខាងក្នុង។ អ្នកជីវវិទ្យាអវកាសរបស់ NASA លោក Danny Glavin បានកត់សម្គាល់ថា ភាពស្មុគស្មាញនៃសមាសធាតុសរីរាង្គដែលបានរកឃើញនៅក្នុងសំណាកនេះ គឺជាការរកឃើញដ៏សំខាន់មួយ។

តាមរយៈការតាមដានគន្លងនៃដុំភ្លើងនោះ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញប្រភពដើមនៃអាចម៍ផ្កាយនេះថាបានមកពីអាចម៍ផ្កាយ 163 Erigone ដែលមានទទឹង 45 ម៉ាយល៍ ដែលស្ថិតនៅក្នុងខ្សែក្រវាត់អាចម៍ផ្កាយខាងក្នុង។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជឿជាក់ថា បំណែកនេះត្រូវបានបំបែកចេញក្នុងអំឡុងពេលនៃការប៉ះទង្គិចគ្នាកាលពីប្រហែល 6 លានឆ្នាំមុន ហើយទីបំផុតបានចូលមកក្នុងបរិយាកាសផែនដីក្នុងល្បឿន 32,000 ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង។

ប្រភព៖ Smithsonian Magazine