ការប្រមូលផ្តុំយ៉ាងច្រើននៃសារាយសាហ្គាស៊ូម (sargassum) ដែលជាសារាយពណ៌ត្នោតត្រូវបានគេស្គាល់ថាមានក្លិនស្អុយ និងមាននិន្នាការកកកុញនៅតាមឆ្នេរសមុទ្រ បានក្លាយជាបញ្ហាប្រឈមដ៏រ៉ាំរ៉ៃសម្រាប់តំបន់ការ៉ាប៊ីន ឈូងសមុទ្រម៉ិកស៊ិក និងភាគខាងត្បូងរដ្ឋផ្លរីដា។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ 2011 មក ការរីកដុះដាលទាំងនេះបានកើនឡើងទាំងភាពញឹកញាប់ និងទំហំ ដែលបង្កជាកង្វល់ផ្នែកបរិស្ថាន និងសុខភាពសាធារណៈ ដោយសារសារាយដែលរលួយបញ្ចេញឧស្ម័នដូចជាមេតាន និងអ៊ីដ្រូសែនស៊ុលហ្វីត។
ខណៈពេលដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រពីមុនបានស៊ើបអង្កេតលើកត្តាដូចជា ការហូរចូលនៃសារធាតុចិញ្ចឹមពីអាងទន្លេ ធូលីសាហារ៉ា និងការផ្លាស់ប្តូរសីតុណ្ហភាពមហាសមុទ្រ ការស្រាវជ្រាវថ្មីបង្ហាញថា សារាយនេះបានចូលទៅក្នុងវដ្តដែលទ្រទ្រង់ខ្លួនឯង។ យោងតាមការសិក្សា សារាយសាហ្គាស៊ូមដើរតួជា "ទីក្រុងអណ្តែតទឹក" ឬ "sargassumsphere" ដែលទ្រទ្រង់ជីវិតសត្វសមុទ្រជាច្រើនប្រភេទ។ សារពាង្គកាយទាំងនេះកែច្នៃសារធាតុចិញ្ចឹមឡើងវិញតាមរយៈកាកសំណល់ និងការរលួយ ដែលប្រមូលផ្តុំធនធានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីជំរុញការលូតលាស់បន្ថែមទៀត។ គំរូគណិតវិទ្យាដែលបង្កើតឡើងដោយអ្នកស្រាវជ្រាវបានព្យាករណ៍ដោយជោគជ័យនូវគំរូនៃការរីកដុះដាលចាប់ពីឆ្នាំ 2011 រហូតដល់ឆ្នាំ 2024 ដែលគាំទ្រដល់ទ្រឹស្តីដែលថា សារាយនេះកំពុងតែចិញ្ចឹមការពង្រីកខ្លួនរបស់វា។
ទំហំនៃបាតុភូតនេះគឺមានសារៈសំខាន់ ដោយខ្សែក្រវាត់សារាយសាហ្គាស៊ូមអាត្លង់ទិកដ៏ធំ (Great Atlantic Sargassum Belt) បានកើនលើស 37,500 លានតោនក្នុងឆ្នាំ 2025។ អ្នកជំនាញបានលើកឡើងថា ជំនួសឱ្យការបាត់ទៅវិញ សារាយនេះទំនងជានឹងនៅតែជាផ្នែកអចិន្ត្រៃយ៍ ដែលតម្រូវឱ្យមានការព្យាករណ៍កាន់តែប្រសើរ និងយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងបែបសម្របខ្លួន។
កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងកំពុងត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីបំប្លែងជីវម៉ាសទៅជាធនធាន។ កម្មវិធីដែលមានសក្តានុពលរួមមានការផលិតឥន្ធនៈជីវសាស្ត្រ ដែលសារាយដើរតួជាវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ផលិតអេតាណុលជីវសាស្ត្រ និងឧស្ម័នជីវសាស្ត្រ។ នៅប្រទេសបាបាដុស អ្នកស្រាវជ្រាវបានពិសោធន៍ដោយលាយសារាយសាហ្គាស៊ូមជាមួយទឹកសំណល់ពីឧស្សាហកម្មផលិតស្រារ៉ូមដើម្បីបង្កើតជាឥន្ធនៈ។ លើសពីនេះ សារាយនេះកំពុងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាសារធាតុបន្ថែមដី និងជី ខណៈពេលដែលនៅក្នុងប្រទេសដូចជាម៉ិកស៊ិក និងប្រេស៊ីល វាត្រូវបានគេសាកល្បងជាសម្ភារៈសំណង់ប្រកបដោយនិរន្តរភាពសម្រាប់ធ្វើឥដ្ឋ និងបន្ទះសំណង់។
ប្រភព៖ The Conversation
មិនទាន់មានមតិយោបល់នៅឡើយទេ។ សូមធ្វើជាអ្នកដំបូងដែលចែករំលែកគំនិតរបស់អ្នក។